Sunday, October 09, 2005

ΠΥΡΕΤΟΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ …

Πέρασα ένα ‘συναρπαστικό’ σαββατόβραδο.

Είχα ρίξει τους απογευματινούς μου ύπνους και ήμουν πολύ ορεξάτη.
Ξεκινάμε, με τον Μπάμπη, για ένα σινεμά, κατ αρχήν, και μετά βλέπουμε… είχα όρεξη για χοροπηδάδικο…
Είχα δει ότι το χρώμα του Μπάμπη δεν ήταν και πολύ εντάξει αλλά δεν έδωσα σημασία.

Στο δρόμο ο Μπάμπης αρχίζει να βογκάει, πόναγε η κοιλιά του, μάλλον είχε λίγο πυρετό και το χρώμα του είχε γίνει προς το πεθαμενί!
Ο Μπάμπης δεν είναι απ’ αυτούς που κάνει φασαρία για το τίποτα, μάλλον τα πράγματα ήταν σοβαρά.
Έτσι, αντί για σινεμά, βρεθήκαμε στο Ιπποκράτειο που εφημέρευε!

Πέρασε μιάμιση ώρα μέχρι να τον δει γιατρός, αν και υπήρχε σειρά με νούμερα, μπαίνανε διάφοροι εκτός σειράς, τα γνωστά …
Είπα στον Μπάμπη να κάνει τον άρρωστο του θανατά, να πέσει κάτω, να χτυπιέται και να φωνάζει από τους πόνους, μήπως και μας λυπηθούν και μας βάλουν μέσα, αλλά ντρεπόταν να το παίξει και έτσι περιμέναμε παρακολουθώντας τα νούμερα που είχαν κολλήσει και δεν λέγανε να προχωρήσουν.
Νόμιζα πως οι γιατροί την είχαν κοπανήσει, ρώτησα έναν σεκιουρητά αν οι γιατροί μας έχουν ξεχάσει και μαζεύτηκαν σε κανένα δωμάτιο να δουν το ματς (ήταν η ώρα του αγώνα της εθνικής)…

Στο μεταξύ η κατάσταση του Μπάμπη βελτιωνόταν θεαματικά. Οι πόνοι περάσανε, μάλλον κι ο πυρετός και το χρώμα έφερνε προς το πιο ζωντανό…

Πήρα ένα καροτσάκι, ανέβηκε ο Μπάμπης και τον έκανα βόλτες, μετά ανέβηκα κι εγώ και μ΄ έσπρωχνε ο Μπάμπης (είχε γίνει περδίκι)…
Είπαμε να φύγουμε αλλά τελικά αποφασίσαμε, αφού ήρθαμε, να κάτσουμε να το φχαρηστηθούμε … δεν ξέρεις τι γίνεται…

Τελικά μπαίνουμε, περιλαβαίνει τον Μπάμπη μια λεπτή, πρασινομάτα γιατρίνα, είχε και ωραία μακριά δάχτυλα… τα πρόσεξα γιατί τον ψαχούλευε αρκετή ώρα… τούφεξε, δεν πρέπει να έχει παράπονο, τον φρόντισε καλά…
Υπήρχε κι ένας ωραίος, αξύριστος, γιατρός αλλά δεν έτυχε σε μας, οι υπόλοιποι γιατροί και γιατρίνες ήταν για τα μπάζα, το έχω προσέξει, οι περισσότεροι γιατροί δεν λένε από εμφάνιση… μήπως το έχουν πάθει από το πολύ διάβασμα;

Μετά μας έστειλαν για υπερηχογράφημα.
Πάλι τυχερός ο Μπάμπης, εκεί ήταν μια ωραία ακτινολόγος, βαμμένη ξανθιά, αλλά ωραία!
Του έβαλε κάτι αλοιφές και τον έλεγε ‘αγόρι μου’!
‘πάρε αναπνοή αγόρι μου, κάτσε έτσι αγόρι μου…’ πολύ θάρρος πήρε η βαμμένη, μη την ξεμαλλιάσω τώρα εκεί μέσα…
Πλάκα κάνω… η ξανθιά ήταν εντάξει, μου έδειχνε και στην οθόνη διάφορα: ‘αυτό είναι το συκώτι, αυτό είναι εκείνο, αυτό το άλλο …’
Δεν καταλάβαινα τίποτα, μια θολούρα έβλεπα… αλλά για να το λέει έτσι θα ήταν…

Το υπερηχογράφημα δεν έδειξε τίποτα το ανησυχητικό, έμενε να περιμένουμε να βγουν τ’ αποτελέσματα από την γενική αίματος και η βιοχημική, αυτά θ’ αργούσαν κανένα δίωρο και βαλε…

Συμβουλή για όσους βρεθούν στα επείγοντα του Ιπποκράτειου:
Μην περιμένετε να σας φέρουν τα αποτελέσματα των αιματολογικών εξετάσεων, πηγαίνετε να τα πάρετε μόνοι σας, αλλιώς θ’ αργήσουν.
Τα εργαστήρια είναι στο β’ όροφο στο κτίριο απέναντι από τα επείγοντα όπως βλέπεις την εσωτερική αυλή.

Περιμένοντας, ακούσαμε τα ιατρικά ιστορικά διαφόρων, σε αυτούς τους χώρους αφορμή για κουβέντα ζητάνε, σου τα λένε όλα, από την χολή του παππού μέχρι το ζάχαρο της θειας τους…
Και κουβέντα να μη σου πιάσουν, πάλι τ΄ ακούς υποχρεωτικά γιατί φωνάζουν στα κινητά δίνοντας αναφορά σε φίλους και συγγενείς …

Παίρνω τα αποτελέσματα του αίματος, ξανάπαμε στην πρασινομάτα, συνεδριάζει με μια άλλη, τα βρίσκουν όλα εντάξει, λένε στον Μπάμπη να κάνει λίγη δίαιτα και να σταματήσει να τρώει μαλακίες και μας διώχνουνε.

Φέρνω τον Μπάμπη σπίτι μου, του φτιάχνω ρυζάκι και πέφτουμε στο κρεβάτι. Τον πήρε ο ύπνος ενώ του κρατούσα την κοιλίτσα που έκανε γρου – γρου. Μου ήρθε κι η όρεξη για τρελίτσες αλλά είπα να μην τον ταλαιπωρήσω τον ‘άρρωστο’…

Κατέβηκα κάτω κι έριξα ένα μπλοκοζαπινγκ για παρηγοριά …

8 Comments:

Blogger Chrisa said...

Το είχα πάθει και εγώ αυτό με τον Ανδρέα!!! Τρέχαμε στον Ευαγγελισμό και μείναμε εκεί από τις 12:30 μέχρι τις 5:00 το πρωί. Τον έκανα και εγώ βόλτες με το καροτσάκι και για τις εξετάσεις έτρεχα εγώ να τις πάρω διαφορετικά ακόμα εκεί θα είμασταν!!!!Περαστικά στον Μπάμπη σου και κοίτα να κοιμηθείς και λίγο!!!!

11:55 PM  
Blogger Marilina said...

περαστικά σας
:)

3:23 AM  
Blogger Master Li Mu Bai said...

Παιζει ιωση που χτυπαει κοιλια-στομαχι. Και εγω τα ιδια ειχα την προηγουμενη εβδομαδα. Μπαμπη γερα!

3:24 AM  
Blogger street spirit said...

είχα επισκεφθεί και γω το Ιπποκράτειο με σπασμένη μύτη ξημερώματα Σαββάτου ήμουν άτυχος μάλλον καμιά πρασινομάτα νοσοκόμα δεν βρέθηκε για μένα... πάντως μια καλή και γλυκιά νοσοκόμα καθοδήγησε τον γιατρό για να μου παράσχει τις πρώτες βοήθειες γιατί αυτός ήταν με τις παντοφλίτσες του και μάλλον μεταξύ πρώτου και δεύτερου ονείρου... ;)

11:30 AM  
Blogger GB said...

Η όρεξη για τρελίτσες σου ήρθε με το γρου γρου (λόγω γάτας?) ή επειδή κράταγες τη κοιλίτσα του Μπάμπη?


πρόσεχε έχει σημασία η απάντηση

11:56 AM  
Blogger Estarian said...

χμμμ εγώ σήμερα θα τρέχω στα νοσοκομεία αργότερα, αλλά δεν είναι εδώ η δικιά μου να της γκρινιάζω. Γαμώτο.... αυτό είναι το καλύτερό μου όταν αρρωσταίνω. Που τους έχω όλους και τους τρέχω :P

2:29 AM  
Blogger vangelakas said...

Πάντως, Παρασκευή - Σάββατο βραδοξημέρωμα σέ τέτοια νοσοκομεία είναι φάση νά βλέπεις όλα τά τελειώματα...

4:57 AM  
Anonymous Anonymous said...

Wonderful and informative web site. I used information from that site its great. Toshiba laptops best kinds diet pill Withdrawal celexa effects Miami facial cosmetology and skin care Michigan wolverines football players Cialis without a prescription business cards printing in massachusetts Patagonia wind shield jacket

2:02 AM  

Post a Comment

<< Home

eXTReMe Tracker